را ، گفتم فداى تو شوم تو ضامنى براي ايشان وكفيلى ؟ فرمود من ضامنم ومن كفيلم براي هر كه چنين كند ، گفتم چگونه تعزيت دهند بعض ما بعضي را ؟ فرمود مىگويند : " أعظم الله أجورنا بمصابنا بالحسين بالحسين عليه السلام وجعلنا وإياكم من الطالبين بثاره مع وليه الامام المهدى من آل محمد عليهم السلام " . يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت زدگى ما به حسين عليه السلام ، وقرار دهد ما وشما را از خواهندگان خون أو با ولى دم أو امام " مهدى " از آل محمد صلى الله عليه وآله . واگر بتوانى كه بيرون نيائى از خانه آن روز را چنان كن ، كه همانا أو روز شومى است كه برآورده نشود در أو حاجت مؤمني ، واگر برآورده شود بركت براي أو در أو نيست ، ورشدى در أو نبيند ، وبايستى كه ذخيرة نكند كسى از شماها براي منزل خود در آن روز چيزى اگر كسى در آن روز ذخيرة كند بركت نباشد أو را در ذخيرة خود ومبارك نشوند بر أو أهل أو . چون چنين كنند خدا بنويسد براي ايشان ثواب هزار حج وهزار عمره وهزار غزوه كه همه آنها با رسول خداى باشد ، ومر ايشان راست ثواب مصيبت هر نبي ورسولي وصديقي وشهيدى كه مرده باشد يا كشته شود از آن روز كه خدا دنيا را آفريده تا آن وقت كه قيامت بپاى شود . صالح بن عقبة وسيف بن عميره گفتند كه علقمة بن محمد الحضرمي گفت به حضرت باقر عليه السلام گفتم تعليم كن مرا دعائي كه من به أو دعا كنم چون از نزديك أو را زيارة كنم وبخواهم ايماء كنم از شهرهاى دور بسوى أو از خانه خود به سلام بر أو .